Geschiedenis

Onze lokalen dragen een hele geschiedenis met zich mee. Hieronder een kort overzicht van de geschiedenis van KSJ Mol en de structuurwerken die reeds plaatsgevonden hebben.

1928: De start

De KSA werd opgericht op 7 juni 1928 als onderdeel van Katholieke Actie. Ook in Mol werd toen gestart met KSA. De oorspronkelijke KSA-lokalen waren gevestigd in de kelder van het Sint-Jan Berchmanscollege te Mol.

'50 - 60: uitbreiding van de school

In de jaren 50 zat het college in klassennood en daarom zijn er in het jaar 1959 twee noodklassen opgericht op “Het voetbalveld van ’t college”. De vloer daarvan is nu nog zichtbaar; het dichtste bij de Peter Benoitstraat.

In die tijd werden er op het voetbalplein ook de matchen gespeeld van KFC Mol Sport, de plaatselijke voetbalploeg.  Zij hadden nood aan een lokaal en douches en die zijn in de eerste plaats gebouwd aan het einde van de Pater Van Henxthovenstraat, de plaats waar nu de lokalen, de trots van de KSJ, staan.

Dat gebouw werd vrij snel te klein bevonden en er werden nieuwe lokalen gebouwd naast de klassen van het college, die lokalen staan er nu nog en momenteel wordt het gebouw aan de Peter Benoitstraat “Het Zolderke” genoemd, naar de voetbalploeg die hier in de periode 1988-2001 (ongeveer) heeft gespeeld.  Toen stonden er nog minder huizen in de Pater Van Henxthovenstraat en was men van plan om een stadion te bouwen voor de voetbalploeg.  De verlichting van het plein heeft er een tijdje gestaan, maar toen besloten werd om de plannen van het stadion te laten varen, is de verlichting verhuisd naar de terreinen van voetbalclub “De Keten”.  

Daarna is er een tijd geweest waarover we weinig informatie hebben, maar de KSA is verhuisd van de kelder van het college naar de lokalen van het college in de Peter Benoitstraat; de noodklassen en de lokalen van KFC Mol Sport.  De KSA telde toen 300 leden waardoor de lokalen eigenlijk veel te klein waren.

1977 -79: de eerste grote werken aan eigen lokalen

Een oudercomité en een handvol vrijwilligers hebben toen het heft in handen genomen om nieuwe houten lokalen te zetten.  In de tweede helft van de jaren 70 werd een U-vormige houten blok neergezet die ooit nog in de Esso olieraffinaderij in Antwerpen had gestaan. De constructie is toen uitgedacht door enkele pientere gelegenheidsingenieurs. De houten panelen hadden eerst 3 jaar lang naast het voetbalplein gelegen en er waren er al een heel aantal meegenomen door buurtbewoners om dienst te doen als kippenhok of schuur.

De bedoeling van de lokalen was toen nog om de jeugdbeweging tijdelijk onderdak te geven totdat er begonnen werd aan een nieuw gebouw, al dan niet door de KSA zelf.  Uiteindelijk is er een gedeelte van de authentieke houten lokalen blijven staan tot in 1995, waarna ze door een brand vernield werden.

'80

In het begin van de jaren tachtig is er een naamswijziging doorgevoerd, de naam KSA Mol bestond niet langer en werd vanaf toen samen met de Molse VKSJ de KSJ Mol. De “Sint-Jan Berchmans” werd achterwege gelaten.

1989: de tweede grote bouwwerken: een nieuwe zaal

In 1989 is er uiteindelijk sprake van echte bouwwerkzaamheden.  De zaal werd “verstenigd” in de toestand die we kenden tot voor een paar jaar: de originele houten muren werden vervangen door ytong muren, wat veel duurzamer en steviger zou zijn.  De volledige dakconstructie werd behouden.  Naast de zaal werd een nieuw bijgebouw gezet dat dienst zou gaan doen als sanitaire blok: toiletten, douches en een technische ruimte.  De zaal werd een bekende, en soms zelfs beruchte fuifzaal in Mol. Tal van grote fuiven in de omtrek kenden hun ontstaan in de Molse KSJ-zaal.

Na de bouwwerken aan de zaal werd het ook tijd om de andere lokalen te renoveren of te vervangen.  Een eenvoudige blik op de lokalen van toen maakte duidelijk dat vervangen de beste optie was.  De toen al bijna 15 jaar oude lokalen, die oorspronkelijk slechts 2 jaar dienst zouden moeten doen, waren in bouwvallige toestand geraakt.

1994-1996: de derde en grootste bouwwerken aan de Burcht

In 1994 werd uiteindelijk gestart met de bouwwerken van de nieuwe lokalen.  Na lang sparen en onderhandelen met allerlei partijen werd het startschot gegeven en zo’n half jaar later stond “De Burcht” recht.  De oorspronkelijke plannen van het gebouw deden wel echt denken aan een burcht, maar die werden snel van de tafel geveegd wegens te duur.

In de krokusvakantie van 1996 ging het eerste kamp door in de nieuwe lokalen van KSJ Mol: het initiatief “Katapult” van KSJ Antwerpen en KSJ Brabant.  Voor de bouw van de lokalen werd een stuk van de houten lokalen afgebroken, maar er is een gedeelte van blijven staan tussen de zaal en de nieuwe lokalen.  Die overblijvende houten lokalen zijn in de paasvakantie van 1996 uitgebrand doordat kinderen uit de buurt er in aan het spelen waren met vuur.  De volledige gevel van de nieuwe lokalen was zwartgeblakerd, maar de Molse brandweer heeft ons een volledige heropbouw bespaard en via de verzekering is de heropbouw van de nieuwe gevel snel begonnen.  Het was ook nodig dat die verbouwing er snel kwam, want de lokalen waren gedurende de 2 maanden van de zomervakantie volledig verhuurd voor kampen en aangezien dat onze kostwinning was om de lening van de nieuwe lokalen terug te betalen, was het zeker en vast een must.

De zomer van 1996 begint goed, en net zoals elk jaar gaat KSJ Mol ook dat jaar de eerste 10 dagen van augustus op kamp, maar de eerste avond op kamp wordt de leiding opgeschrikt door een verontrustend telefoontje: het leidingslokaal van KSJ staat in brand.  In eerste instantie denkt iedereen natuurlijk dat het om een grap gaat, maar als er nog iemand belt, 5 minuten later, is het wel menens.  Niet het leidingslokaal, maar wel het tweede lokaal in de rij aan de Peter Benoitstraat stond in lichterlaaie.  Op dat moment was er een kampgroep aanwezig op de kampplaats, maar van het ontstaan van de brand is geen nieuws.      

In het voorjaar van 2001 hangt er opnieuw een donkere wolk boven de Peter Benoitstraat die de buurt opschrikt.  Dit keer spelen kinderen met vuurwerk op het voetbalterrein en denken ze eraan om vuurwerk binnen te schieten in het “oude leidingslokaal”, het eerste, toen vrijstaande gebouw het dichtste bij de Peter Benoitstraat.

Toen werd ook begonnen met de bouwaanvraag voor de wederopbouw van de afgebrande gebouwen.  In eerste instantie werd een aanvraag gedaan tot regularisering van de bestaande zaal, want die stond nog steeds ingeschreven als “verplaatsbare eenheid”, wat van toepassing was toen de zaal nog in hout was opgetrokken.  Bij deze aanvraag werd ook een verbouwing aangevraagd van de zaal en een wederopbouw van de afgebrande lokalen aan de Peter Benoitstraat.  Dat laatste zal waarschijnlijk nooit gebeuren, aangezien de jeugdbeweging zeker over voldoende ruimte beschikt.

2001: De start van de vierde keer bouwen op KSJ: een samenhangend geheel

Op 7 maart 2001 wordt uiteindelijk een bouwvergunning afgeleverd die geldig is voor 2 jaar, dus binnen de twee jaar moeten de bouwwerken begonnen zijn.  Vlak nadat die vergunning werd verleend, werd er een beetje getreuzeld, maar uiteindelijk is er in september 2002 de beslissing gekomen om te gaan bouwen: een gevelsteen rond de zaal en een nieuw dak op de zaal.  De volledige werken in één keer uitvoeren zou een veel te grote kost vragen en aangezien we de lening van het bisdom elk jaar moeten aflossen, hebben we in eerste instantie besloten om de werken op te splitsen in 2 fasen: de eerste fase zou het optrekken van een nieuwe gevelsteen zijn rond de bestaande muren met inbegrip van de fundering daarvoor; ook aanpassingswerken in de keuken en voorzieningen voor een nieuwe technische ruimte waren in de werken vervat.  De tweede fase zou dan het vervangen van het dak zijn en de aanleg van een nieuwe verwarming in de zaal, want de huidige was in geval van strenge koude niet in staat om de zaal volledig warm te krijgen.

Na een aantal vergaderingen met de architect werd het voorgaande beslist en bevestigd en konden we met plannen gewapend op zoek gaan naar een aannemer, en die werd eind februari gevonden.  De firma Mallants bood ons een goede offerte en kon vrij snel aan de werken beginnen, wat ook nodig was om geen problemen te krijgen met de bouwvergunning.

De werken startten zoals afgesproken en tijdens de werken kwam de dakconstructie ter sprake, want in de offerte van de aannemer werd extra vermeld dat hij de constructie zou nakijken, wat volgens ons zeker nodig was.  Het was niet nodig om een definitieve oplossing te vinden, maar een tijdelijke, zodat we nog minstens 5 jaar verder konden met het huidige dak, om daarna aan een nieuw dak te denken.  De dakgebinten waren verzakt en het was ons een raadsel hoe we dat zouden kunnen oplossen, maar op een gegeven moment is de aannemer gekomen met het idee om één van de bestaande palen een beetje op te krikken en de onderkant te bekijken.  Nu bleek dat die palen onderaan aan het wegrotten waren, maar dat we zeker nog op tijd waren om er een mooie, goede en vooral elegante oplossing voor te vinden.  De aannemer stelde toen voor om de verstevigingswerken bij de huidige offerte te nemen, wat een minieme meerkost zou bedragen voor de totale offerte.  Hij zou de palen allemaal opkrikken, de bestaande gaten opvullen met beton, de palen afzagen tot waar het hout onbeschadigd was en aanvullen met nieuwe houten balken.  Het geheel zou worden verstevigd met extra “kepers” aan de binnenkant van de palen. 

Uiteindelijk was dit een werkje van 2 dagen en achteraf bekeken een zeer goede oplossing met een mondelinge garantie van de aannemer dat het dak er zeker nog 15 jaar tegen kan zonder extra werken.  Natuurlijk was dit een serieuze opluchting naar de toekomst toe.

Op 28 juni 2003 kwam dan de oplevering van de werken, alles was mooi op tijd klaar voor de nakende kampen, want de eerste kampgroep zou komen op 3 juli.  Na hard werken aan de afwerking door een aantal zeer actieve en gemotiveerde jonge, maar ook oudere leden van de KSJ en de vzw, was de kampplaats pico bello in orde en konden we de eerste kampgroep in een perfecte kampplaats ontvangen.

De bouwwerken waren er in eerste instantie nodig omdat de buitenmuren van de zaal in slechte staat verkeerden, dus technisch gezien was het nodig de muur te zetten.  Ook de versteviging van het dak vonden we zeker nodig, om onszelf een zekerheid te geven dat we in een veilige zaal kampgroepen kunnen ontvangen en feesten laten doorgaan.

Maar behalve voor onszelf, deden we het ook voor de geburen van de KSJ.  Eindelijk zie je nu  aan de twee gebouwen dat ze bij elkaar horen en dat verhoogt de aankijkfactor zeker en vast.

2001-2010: De groene gordel en nieuwe buren

Vanaf het moment dat “de steen” rond de zaal geplaatst was, zijn we gestart met het aanplanten van een groene bufferzone rondom onze gebouwen. Verder hebben we ook extra bomen rondom het veld  geplaatst om de nodige schaduw te creëren tijdens de hete zomerdagen. .

In 2006 werd ook het startschot geven voor de nieuwe verkaveling (Midakkerstraat) achter de terreinen waarop KSJ is gehuisvestigd. Door middel van goed overleg van in het begin, hebben wij als KSJ een goede band opgebouwd met onze buren.

2011: Nieuwe bedden, negatief brandverslag

In 2011 hebben we een grote investering gedaan in het slaapcomfort voor onze kampgroepen. Aangezien de helft van de stapelbedden reeds in 1995 bij de opening van het kamphuis tweedehands was aangeschaft, zagen wij de noodzaak om deze te vervangen. De andere helft van de bedden zijn door enkele enthousiaste ouders onderhanden genomen om deze te verbeteren en te repareren.

KSJ Mol heeft gekozen om degelijke houten bedden te laten maken door de gesloten Jeugdinstelling De Hutten Mol. Na enkele jaren wachten mochten we deze bedden ontvangen op KSJ. Na een volledige kampperiode konden we stellen dat deze bedden het wachten waard waren.

Vlak voor de kampperiode was het tijd om onze gebouwen opnieuw te laten keuren voor onze licentie van Toerisme Vlaanderen. Na een bezoek van onze lokale brandweer bleek onze zaal niet meer aan alle voorwaarden te voldoen. Dit hadden wij al langer zien aankomen, aangezien reeds in 2001 hiervan sprake was. Onze slaapgebouwen waren daarentegen wel in orde.

Na alle opmerkingen van de brandweer op een rijtje te plaatsen, konden wij snel de conclusie trekken dat vergaande verbouwingswerkzaamheden nodig waren. De start voor een 5de maal bouwen was gezet.

Ook vond er in 2011 voor de eerste maal een burenbarbecue plaats. Met dit initiatief vanuit KSJ proberen we een nauwere band te creëren met onze buren. Zo waren er sommige buren die reeds vele jaren rondom onze terreinen woonden maar nog nooit onze gebouwen langs binnen gezien hadden. Door de buren ook steeds een rondleiding aan te bieden, kunnen zij de vooruitgang van KSJ volgen. Dit evenement is ook een goede gelegenheid om feedback van onze buren te krijgen.

2012-2014: Nieuwe tafels, banken en plannen

Nu in 2011 de slaapinfrastructuur onderhanden genomen was, was het in 2012 tijd om de eetinfrastructuur aan te pakken, nl. met de aanschaf van nieuwe banken en tafels .

De plannen voor de verbouwing van onze zaal zijn in 2012 een stuk opgeschoten. Na vele vergaderingen over wat we willen, in samenwerking met onze architect, konden we eind november onze bouwaanvraag binnenbrengen. Ook de nodige aanvraag voor renteloze lening bij de gemeente stond reeds in september op agenda. Als alles volgens plan zou verlopen zouden we normaal in maart 2013 beginnen. 

Ondanks de vele voorbereidingen reeds, bleef het startpunt van de verbouwing uit. Dit had verschillende redenen; wij willen immers zeker zijn dat dit project tot een goed einde gebracht kan worden. Daarom hebben we gedurende 1,5 jaar de puntjes op de i gezet in zowel het administratieve luik als in het praktische luik. 

We zijn dan ook zeer vereerd dat we eindelijk, in september 2014, kunnen starten met de verbouwing. We proberen de touwtjes aan elkaar te knopen om onze grootse plannen te verwezenlijken (ook al hebben we reeds een groot deel van deze plannen voorlopig in de koelkast gestoken).

Vergeet zeker niet de pagina steun ons te bekijken, en ontdek hoe wij jouw hulp nuttig kunnen gebruiken.